Τεύχος  Απριλίου  2008

Δ΄ και  Ε΄  Αδριανής –Νικηφόρου

 

      

Ήρθε η άνοιξη, η καλύτερη εποχή του χρόνου. Όλα ζωήρεψαν. Τα δέντρα πρασίνισαν .Τα λουλούδια άνθισαν. Τα χελιδόνια ξαναγύρισαν στις παλιές φωλιές.

        Οι πεταλούδες, με τα πολύχρωμα φτερά τους, πετούνε χαρούμενες. Οι μέλισσες, ακούραστες αυτές εργατικές τριγυρίζουν τα πολύχρωμα λουλούδια και ρουφούν το γλυκό χυμό τους, για να το κάνουν αρωματικό μέλι.

         Αυτή την εποχή, τα παιδιά αρχίζουν τις εκδρομές και χαίρονται τη φύση. Τρέχουν, παίζουν και γελούν στους λουλουδιασμένους κάμπους και τα δενδροσκέπαστα βουνά.

         Πόσο μου αρέσει αυτή η εποχή. Μακάρι να μην τελείωνε ποτέ!

Μαρία Παπαδοπούλου

Πλαίσιο κειμένου: Άνοιξη

Είναι νύχτα αναστάσιμη. Το βράδυ σκοτάδι σκεπάζει τα πάντα. Η σιγαλιά είναι απλωμένη παντού. Όλος ο κόσμο, η φύση και ο άνθρωπος κοιμάται.

    Ξαφνικά, χαρμόσυνες οι αναστάσιμες καμπάνες, καλούν τους πιστούς για να γιορτάσουν την Ανάσταση.

    Όλοι ξυπνούν. Φορούν τα γιορτινά τους και με της λαμπάδες στο χέρι πάνε στην εκκλησία.

    Εκεί είναι όλα όμορφα και χαρούμενα. Τι ωραία που ψέλνουν ο παπάς και οι ψάλτες! Πόσο διαφορετική είναι απόψε η εκκλησία!

    Σε λίγο ακούγεται «Χριστός Ανέστη».  Ανάβουν από το ιερό φως οι λαμπάδες. Τα πρόσωπα λαμποκοπούν από χαρά. Κι όλα τα χείλη χαρούμενα λένε¨

-Χριστός ανέστη!

· Αληθώς, ο Κύριος!

Μαρία Παπαδοπούλου

Πλαίσιο κειμένου: Ανάσταση

Περιεχόμενα:

Σελίδα1:επίκαιρα-Πάσχα

Σελίδα 2:πασχαλινά έθιμα  κ.ά.

Σελίδα 3: εγκυκλοπαιδικά

Σελίδα 4: οι μαθητές γράφουν

Σελίδα 5:παραμύθι

Σελίδα 6: οι δραστηριότητες του σχολείου μας αυτό το μήνα

Σελίδα 7: διάφορα

Σελίδα 8: κουίζ– ανέκδοτα

Σελίδα 9: σταυρόλεξο

Σελίδα 10: ζωγραφική λαβύρινθοι

 

 

Φέτος, το Πάσχα το γιορτάζουμε στο χωριό της μαμάς μου. Είναι ένα χωριό ψηλά στα έλατα της Γκιώνας. Πήγαμε με το αυτοκίνητό μας από το Μεγάλο Σάββατο . Μας υποδεχθήκαν όλοι με φιλιά και αγάπη.

    Το χωριό ήταν τόσο όμορφο που νόμιζες πως ήταν ζωγραφιά. Ένα ποταμάκι με πλατάνια, κερασιές και μηλιές το χώριζε στα δυο. Είχε και ένα νερόμυλο. Εγώ πρώτη φορά έβλεπα μύλο. Στις ανθισμένες κερασιές και μηλιές κελαηδούσαν αηδόνια .Αχ! τι όμορφα που ήταν!

    Η γιαγιά μας ,μας έβαλε να κοιμηθούμε νωρίς για να ξυπνήσουμε και περνώντας από το ξύλινο γεφυράκι, πήγαμε στη μικρούλα εκκλησία του χωριού. Παρακολουθήσαμε την

αναστάσιμη λειτουργία με πολλή προσοχή και πήραμε από τη λαμπάδα του παπά-Γιάννη το άγιο φως. Είπαμε όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη», φιληθήκαμε όλοι και τσουγκρίσαμε τα κόκκινα αυγά μας. Αλλάξαμε ευχές με όλους τους χωριανούς και γυρίσαμε σπίτι και ανάψαμε το καντήλι στο εικονοστάσι μας και κοιμηθήκαμε.

    Το πρωί εμείς τα παιδιά αργήσαμε να ξυπνήσουμε. Κάτω όμως στην αυλή το αρνί στη σούβλα κόντευε να ψηθεί. Βοηθήσαμε κι εμείς με χαρά στο γύρισμα. Το μεσημέρι στρώσαμε τραπέζι κάτω από μία μουριά στην αυλή και φάγαμε όλοι μαζί. Εμένα μου άρεσε το νόστιμο κοκορέτσι. Ά, όχι, δεν ήταν σαν αυτά της Αθήνας.

Έγλειφες τα δάχτυλά σου.

    Τ’ απόγευμα, μπροστά στη πλατεία του κοινοτικού γραφείου, στήθηκε χορός με δημοτικά τραγούδια. Χόρεψε όλο το χωριό κι έγινε σωστό ξεφάντωμα. Χόρεψα κι εγώ.

    Έτσι πέρασα το φετινό μου Πάσχα Ένα Πάσχα που δεν θα το ξεχάσω ποτέ μου. Μα ποιο πολύ δε θα ξεχάσω τα αηδόνια στις ανθισμένες κερασιές. Πόσο θα ήθελα να τα ξανακούσω.

 

 

Μαρία Παπαδοπούλου

Πλαίσιο κειμένου: Πάσχα στο χωριό

Καλό Πάσχα